• Materiaalkeuze: Voor de productie van aardewerk kan gewone klei worden gebruikt, en de eisen zijn niet zo streng als die voor porselein.
• Vormgeven: De vormgeefmethoden voor aardewerk lijken op die voor porselein. Ze omvatten voornamelijk draaien, spuitgieten en persen.
• Drogen: Net als porselein moet ook het aardewerk gedroogd worden.
• Glazuren of niet glazuren: aardewerk kan ongeglazuurd blijven om de originele aardse kleurtextuur te behouden; het kan ook geglazuurd worden om de schoonheid en bruikbaarheid te vergroten.
• Bakken: De baktemperatuur van aardewerk is relatief laag, over het algemeen tussen de 800 graden -1100 graden.
III. Fysische eigenschappen
1. Dichtheid en hardheid
Door de hoge baktemperatuur en de hoge zuiverheid van het materiaal heeft porselein een dichte interne structuur, hoge hardheid en sterke krasbestendigheid. Aardewerk is relatief ruw, met een lage dichtheid en hardheid, en is gemakkelijk te krassen.
2. Waterabsorptiesnelheid
De waterabsorptiegraad van porselein is extreem laag, bijna nul, waardoor porselein moeilijk vlekken absorbeert en gemakkelijk schoon te maken is. Aardewerk heeft een hoge waterabsorptiegraad en absorbeert gemakkelijk water en vlekken, dus moet er voorzichtiger worden schoongemaakt.
3. Doorschijnendheid
Hoogwaardig porselein heeft een zekere mate van doorschijnendheid, vooral dun porselein, dat bijzonder doorschijnend is. Aardewerk heeft geen doorschijnendheid, wat te wijten is aan de relatief losse interne structuur.
4. Textuur en geluidskwaliteit
De textuur van porselein is fijn en glad, en het kan een knisperend geluid maken als je erop klopt. Aardewerk heeft daarentegen een ruwe textuur en maakt een dof geluid als je erop klopt.